• Ρινογαστρικός καθετήρας: Συνήθως χρησιμοποιείται όταν η ανάγκη για εντερική σίτιση μέσω καθετήρα θα διαρκέσει λίγες εβδομάδες έως ένα μήνα. Τοποθετείται διαμέσου του ενός ρουθουνιού και καθοδηγείται μέχρι το στομάχι ή το λεπτό έντερο ανάλογα τις ανάγκες.

• Γαστροστομία: Χρησιμοποιείται σε ασθενείς που θα χρειαστούν εντερική σίτιση για περισσότερο από ένα μήνα. Ο λεπτός σωλήνας εισέρχεται διαμέσου του δέρματος της κοιλιάς στο στομάχι με ειδική ενδοσκοπική μέθοδο από γαστρεντερολόγο.. Σε ειδικές περιπτώσεις του έσω άκρο του σωλήνα καταλήγει πέραν του στομάχου, στο λεπτό έντερο. Για το λόγο αυτό το συγκεκριμένο είδος ονομάζεται διαδερμική ενδοσκοπική γαστροστομία ή γαστρονηστιδοστομία (όταν επεκτείνεται στο λεπτό έντερο, τη νήστιδα). Το έξω άκρο του σωλήνα, που βρίσκεται εκτός της κοιλιάς, έχει στόμιο μέσω του οποίου γίνεται η σίτιση. Ανάλογα με την προτίμηση του ασθενούς και του ανθρώπου που τον φροντίζει, υπάρχουν επιλογές στην μορφολογία και το μήκος του εξωτερικού άκρου του σωλήνα.

• Νηστιδοστομία: Η διαδικασία της τοποθέτησης είναι η ίδια όπως στην διαδερμική ενδοσκοπική γαστροστομία μόνο που ο καθετήρας εισέρχεται από την κοιλιά απευθείας στο λεπτό έντερο, τη νήστιδα και όχι στο στομάχι. Αυτός ο τύπος επιλέγεται σε ειδικές περιπτώσεις που πρέπει να παρακαμφθεί το στομάχι.

Μπορεί η διαδικασία να αγχώνει ορισμένους ασθενείς ή τους συγγενείς τους, όμως είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κατανοήσουμε το όφελος που έχει κάποιος από την τοποθέτηση γαστροστομίας.

Εξασφαλίζεται εύκολος και ασφαλής τρόπος για πλήρη και επαρκή θρέψη. Έτσι ο ασθενής συνεχίζει να λαμβάνει τα φάρμακά του και τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά όμοια με τη σίτιση από το στόμα κάτι το οποίο είναι αναγκαίο για την αποκατάσταση από διάφορες παθήσεις.